خاطراتی از دیدبان لشگر 57 حضرت ابوالفضل(ع)

آنهایی که در طلایه ماندند و مقاومت کردند اگر در کربلا هم بودند می ماندند.

کد خبر: ۵۳۲۵
تاریخ انتشار: چهارشنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۵ ساعت ۲۲:۰۸

به گزارش بازتاب گهر؛ چند روزی است خاطرات دیدبان لشگر 57 حضرت ابالفضل(ع) لرستان مهمان صفحه ی اختصاصی ایثار و شهادت پایگاه خبری ما شده است؛ این بار روایتی از اتفاقات در منطقه عملیاتی طلائیه را با این رزمنده دفاع مقدس دنبال خواهیم کرد.

3 اسفند 62 بود که عملیات خیبر با رمز یا رسول الله(ص) آغاز شد. در شب و روز اول، نیروها در محور شمالی به جاده بصره – العماره رسیدند. اما در جنوب (محور زید) نیروها نتوانستند از موانع عبور کنند و عملیات در آنجا خیلی زود متوقف شد. حقیر به همراه دوست عزیزم پاسدار جانباز حجت موسیوندجمعی ل7ولیعصر و در محور پاسگاه زید بودیم، ازجمله دلایل عمده عدم موفقیت یگان های عمل کننده در محور زید موانع زیاد و ازدیاد نیروهای بعثی در این محور بود. خاکریزهای مثلثی شکل که طرحش را اسرائیل داده بود ، هم در این منطقه قرار داشت. عراق این خاکریزها را قبل از عملیات بیت المقدس ساخته بود تا از بصره دفاع کند.

علی ایحال هرآنچه در توان گردان های ل7ول14 امام حسین علیه السلام وهمچنین یگان هایی از ارتش بود در این محور بکار برده شد اما دریغ ازفتح یک خاکریز، مقاومت سرسختانه دشمن و آتش سنگین آن در محور زید بچه ها را پشت میادین مینِ چند لایه وخاکریز های مثلثی که سوغات طراحان اسرائلی بود زمین گیر کرده بود. با روشن شدن هوا عمق تلفات خودی مشهود می شد و خیل شهیدان عزیز که بشکل ستونی کنار هم آرمیده بودند. همچنین بچه های زخمی در میادین مین گرفتار شده بودند و شهدا در اطراف آنان آسمانی شده بودند. خیلی زود فرماندهان عالی جنگ متوجه شدند که از این محورره بجایی نخواهندبرد. با این حال موفقیت محور شمالی (جزیره مجنون)امیدوارکننده بود.

عملیات در طلائیه با یک روز تأخیر انجام شد اما نیروهای هور از این موضوع مطلع نشدند و به سمت جزیره جنوبی رفتند. حالا باید از سمت طلائیه حمایت می‌شدند اما کسی آنجا نبود. شرایط سختی پیش آمده بود و به همین خاطر نیروهایی که قرار بود شبانه به خط بزنند را در روز، راهی منطقه کردند. عراق هم هر چه توان داشت بر روی طلائیه متمرکز کرد تا این نیروها به جزیره جنوبی نرسند.

عراق می‌دانست که اگر نیروها به جزیره جنوبی برسند، کار عملیات به انجا می‌رسد به همین خاطر از تمام توانش بهره برد تا نیروهای رزمنده را را زمینگیر کند. یگان‌های سپاه در طلائیه و مجنون خیلی شهید دادند.

هرگز صحنه ای از محور طلایه از ذهنم پاک نمی شود، زیر آتش سنگین طاقت فرسای دشمن زخم خورده و مغرور بودیم که تعدادی از رزمندگان(حداقل 10نفر) در سنگر تجمعیی پناه گرفتن بودندکه گلوله توپی، مستقیم در جمع آن عزیزان فرود آمده بود. صحنه بس جانکاه و درد آور بود، چاره ای نبود باید تکه پاره های آن عزیزان راجمع می کردیم، باور کردنی نیست! من تکه هایی بزرگتراز کف دستم ندیدم... وچه زیبا گفت آن شیخ رزمنده "آنهایی که در طلایه ماندندو مقاومت کردند اگر در کربلاهم بودند می ماندند". لشکر 27 محمد رسول الله(ص) بسیاری از نیروهایش را از دست داد. لشکر 14 امام حسین(ع) که در محور زید (جنوبی) عمل می‌کرد، به کمک رزمنده‌های تهرانی آمد. پیشروی اولیه‌شان موفق بود اما باز هم عراقی‌ها آن‌ها را زمینگیر کردند.  در همین گیر و دار، محمد ابراهیم همت، فرمانده لشکر 27 به شهادت رسید و حسین خرازی را با دست قطع شده و با بدنی پر از تیر و ترکش از منطقه بیرون بردند.

هم‌زمان با نبرد طلائیه، عراقی‌ها به 4 گردان خط‌شکن از لشکر 8 نجف اشرف (اصفهان) و 31 عاشورا (آذربایجان) حمله کردند. شهادت جانسوز رزمندگان این 4 گردان، سخت‌ترین لحظات خیبر برای فرماندهان در قرارگاه بود. حمید باکری معاون لشکر 31 عاشورا هم در جزیره شهید شد تا غم این نبرد، کامل شود.

عراقی‌ها هم که در طلائیه پیروز بودند، به بازپسگیری جزایر امیدوار شدند.

عراق در رسانه‌هایش مدام تبلیغ می‌کرد که به زودی جزایر را خواهد گرفت و نام جزایر مجنون، محور خبری رسانه‌های دنیا شده بود.  اگر عراق، جزایر را پس می‌گرفت، نشان می‌داد که می‌تواند همه عملیات‌های ایران را شکست بدهد.

 بعدازظهر 14 اسفند 62 از دفتر امام خبر دادند که امام فرموده‌اند: جزایر حتما باید نگهداشته شود. هر طور که شده.  از 16 تا 20 اسفند، عراق هر چه داشت رو کرد تا جزایر را پس بگیرد. 72 ساعت جنگ بی‌امان ادامه داشت اما حرف امام زمین نماند.

جزایر به سمبل قدرت ایران و ضعف عراق تبدیل شده بود. و برگ زرین دیگری بر افتخارات رزمندگان به ثبت رسید.یاد و خاطره شهدای عملیات خیبر بخصوص شهیدان آرمیده در هورو پاره های تن عزیزان در طلایه گرامی و درجاتشان متعالی.

 

انتهای پیام/

مطالب مرتبط:
برچسب ها:  
برای دریافت جدیدترین بسته اخبار روز اینجا کلیک کنید   
نام:
ایمیل:
* نظر شمـا: